නව යොවුන් දරුවෙකු පෙලඹවීමට ක්‍රම 6 ක්

නව යොවුන් දරුවෙකු පෙලඹවීමට ක්‍රම 6 ක්.

නව යොවුන් දරුවන් හා ක්‍රියා කිරීමේදී දෙමාපියන් බොහෝවිට ඉතා අසීරු තත්වයන්ට මුහුන දෙයි, විශේශයෙන්ම ඔවුන් දිරිමත් කිරීමේදී. දෙමාපියන් ලෙස උනන්දුකරවීම යනු පෙලඹවීමට ඉතා ප්‍රබල හා කාර්යක්ෂම උපායකි.

පහත පෙලඹවීම්-ක්‍රම 6 දෙමාපියන්ට දරුවන් උනන්දු කරන්නේ කෙසේද, කොයි විටද යන්න පෙන්වා දෙයි.

  1. ශුභාශීර්වාද ලබාදීම.

ක්‍රියා කලාපය යනු ස්ව- වටිනාකම පෙන්නුම් කරන්නකි. කෙනෙකු හොඳට වැඩ කරන්නේ ඔහු හොඳින් සිටින විටය. කෙනෙකු ශුභාශීර්වාද ලැබූ විට ඔවුන් කවුරුන්දැයි ඔවුන් ඉදිරියේ තහවුරු වේ. ශුභාශීර්වාද ඉතා අඩුවෙන් ලැබේ. මන්දයත් ඔවුන් වැඩිපුර ක්‍රියාකලාපයන් ගැන ලබන්නේ බැනුම්, අවලාද හා විවේචනයන් බැවිනි. ශුභාශීර්වාද යනු අගයකිරීමේ ක්‍රමයකි. එය පවුල්-රැස්වීමකදී කිරීම වඩාත් ඔබී. පවුලක් ලෙස සතිපතා පවුල් රැස්වීම් තිබීම වටී. කෙනෙකු ධනාත්මකව අගයා මෙවා ඇරඹීම සුදුසුය. එදිනෙදා ගැටවරයන්ගේ විශේශත්වයන් හා හැකියා අගය කල යුතුය. දෙමාපියන් තම කුඩා කල කතන්දර ගැටවරයන්ට කියාදිය හැක. ඔවුන් ගැන සමාජය කෙසේ කිව යුතුද යන්නෙන් විවෘත ස්ංවාදයක් හොඳ ආරම්භයකි.

  1. හාස්‍ය මුසු බව.

නව යොවුන් දරුවන් සිනාසීමට හා සිනාමුසු වැඩිහිටියන් හා මුහු වීමටද කැමතිය. ඔවා දෙන, විවේචන කරන දෙමාපියන් අගය නොකෙරේ.

පහත උදාහරණ බලන්න

මවක් තම යොවුන් දියණියට කෑම මේසය පිලියෙල කිරීමට කීවාය. ඇයට එය අමතක විය. මව දියනියට නොබැන, විවේචනය නොකර ඇයම මේසය පිලියෙල කලාය. හැමෝම සිනහසුනු අතර දියනිය කිසිදාක මේසය පිලියෙල කිරීම අතපසු නොකලාය.

ගේ දොර වැඩ පුරුදු කිරීමේ අරමුණින් පියෙක් තම දරුවන් තිදෙනා සමග ඔට්ටු ක්‍රීඩා කලේය. උදාහරණ ලෙස යම්කිසි වැඩක් අසම්පූර්ණ විට පියා “යමෙකු වැඩ කිරීම අතපසු කර ඇති බව පෙනේ. එය කරන්නාට ඩොලරයක් ලැබේ.” කියයි. එවිට ඔවුන් දුව පැන එම කාර්යය කරයි. මෙය අහඹු අවස්ථාවල පමණක් ඔබී. මන්දයත් දරුවන් උදව් කලේ මුදලට නිසා ඔවුන් නොසැකිල්ලට ලක්වී ඇතයි සිතිය හැකි නිසාවෙනි.

  1. ද්වීපාර්ශ්වික ක්‍රියා

නව යොවුන් දරුවන් ද්වී පාර්ශ්වික කටයුතු අගය කරයි. දෙමාපියන්ගෙන් යමක් ඉල්ලා පෙරලා යමක් බලාපොරොත්තු වීම මෙහිදී සිදුවේ. උදාහරණ ලෙස “සෙනසුරාදා කාරය ගෙනයෑමට නම් එය සතියට දෙවතාවක් සේදිය යුතුයි.” ලබාදෙන දෙය ඔවුන් අගය කරන්නක් විය යුතුයි. කැමතිම වීඩියෝ ක්‍රීඩාවක්, ඇඳුමක්, iPod ඔබී.

  1. දෙමාපිය දායකත්වය

මෙය අධ්‍යාපනික කෝණයෙන් බැලීමට හැක. ඉගෙනීම හොඳට කරන දරුවෙකු අභියෝග ගැනීමට කැමතිය. මෙය දෙමාපියන් දරුවාට හොඳ පාසල් අධ්‍යාපනයක් ගැන කීම නිසා විය හැක. දරුවා නව දෙයක් සෙවූ විට තව තොරතුරු ලබා දීම මෙහිදී සැලකේ. මෙමඟින් ඉගෙනීම සාමකාමී බව පෙන්වා දී නව ලොවක් විවර කර දිය හැක.

 

 

 

 

  1. නව යොවුන් දරුවා සමග එකමුතුව ප්‍රශ්න විසඳීම

එකමුතුව ප්‍රශ්න විසඳීමේ පියවර සතරක් ඇත. ඒව නම්:

  1. නව යොවුන් දරුවාට තම අරමුණු, ප්‍රශ්න, අදහස් හා උදහස් බෙදාහදා ගැනීමට සැලැස්වීම.
  2. දෙමාපියන් තමන්ගේ අරමුණු, ප්‍රශ්න, අදහස් හා උදහස් බෙදාහදා ගැනීම.
  3. දෙපාර්ශ්වයට වෙනස අරමුණු ඇත්නම් ප්‍රශ්න විසඳීම.
  4. පසුව දෙපාර්ශ්වයම දෙන ලද කාලයට උචිත වඩාත් ගැලපෙන විසඳුමට යෑම.

 

  1. නිතිමතින් ඔවුන් සමග සිටීම

මෙය අධිකරිය-මෙහයවූ දරුවන් පාලනය කිරීමේ ක්‍රමයට වෙනස් අවතීර්නවීමකි. මෙම ක්‍රමය මඟින් ප්‍රශ්නගත පාර්ශ්වයන්වල අභිමානය ආරක්ෂා කරමින් ප්‍රශ්න විසඳිය හැක.මෙම ක්‍රමවේදය ගැටවරයන්ට තම ජීවන කුසලතා හඳුනාගෙන සමාජයේ ශක්‍ය පුරවැසියන් විය හැක.

මෙම ක්‍රමයේ පියවර සතරකි. එය ජීවන කුසලතා, ප්‍රතිරෝධය අනුබද්ධ වගකීම් හා සහයෝගීතාව උගන්වයි. ඔවුන් පරිගනකයෙන් ඈත් කිරීමේදී වැනි අවස්තා රශියකදී මෙම ක්‍රමය උපයෝගී කරගත හැක. දෙමාපියන් සත්‍ය වශයෙන්ම මය අරඹන නිසා මෙම ක්‍රමයේ මුල් පුරුක දෙමාපියන්ය.

පහත පියවර හතර උක්ත පද්ධතිය පැහැදිලි කරයි.

  1. ගැටවරයාගේ ප්‍රශ්න විවෘතව කතා කිරීමට අවකාශ ලබා දීම.දෙමාපියන් ඔවුන්ගේ ප්‍රශ්න විමසීම කල යුතුය.
  2. ප්‍රායෝගික විසඳුම් සමඟ බුද්ධි කලම්බනය. මෙහිදී දෙමාපියන් හාස්‍ය හා ආටෝප භාවිතා කල යුතුය. දෙපාර්ශවයට ගැලපෙන විසඳුම සෙවීම මෙහිදී ඉතා වටී.
  3. එකමුතුව කාලරාමුවක් තීරණය කිරීම.
  4. සැබැවින්ම ගැටවරයා කාලරාමුව පිලිනොපදී.මෙවිට, ඔවුන් තවදුරටත් ප්‍රශ්නයට අදාලව තැබීමට දෙමාපියන් වග බලා ගත යුතුයි.

පහත උගුල් වලට හසු නොවුනහොත් ඉහත ක්‍රමය නව යොවුන් දරුවන් දිරිගැන්වීමට ඔබී.

  1. ගටවරයා සතුව වෙනස් මූලිකත්වයන් ඇතයි සැක කිරීම.
  2. විවේචන හා වැරදි නිගමන වලට යෑම.
  3. දෙපාර්ශවයම කාලරාමුවට නතුවීමට නොහැකි විට.
  4. දෙපාර්ශවයේම ගරුත්වය රැකීමට නොහැකි විට.

නිවැරදි ලෙස ලඟ සිටීමේදී පහත යෝජනා පිලිපදිය යුතුයි.

  1. දෙමාපියන් තම මතදැක්වීම් වලදී නිවැරදි, සාමකාමී හා සරල විය යුතුයි. ප්‍රශ්නයට එල්බ සිටින්න.
  2. ඔවුන් විරුද්ධ වෙද්දී “අපගේ ගිවුසුම කුමක්ද?” යැයි ඇසීම.
  3. තවදුරටත් විරුද්ධ වෙයි නම් කතාවෙන් වැලකී වාචික නොවන ස්න්නිවේදනයට යන්න. සෑම කරුණක්ම තමන්ට තේරුන බව අඟවන්න. වැලඳගෙන නැවත තමා ඔවුන්ට ආදරේ දක්වන්න. මෙවිට දෙමාපියන් බිඳක් කතා කිරීම ඔබී. ගොඩක් කතාකිරීම ප්‍රශ්නය වර්ධනය කිරීමකි.
  4. ඔවුන් එය ඒත්තු ගත් විට ගිවිසුමට එකඟ වීම ගැන සිතුති කරන්න.

මෙම මොහොතේ සිදුවන දේට ප්‍රතිචාර වඩාත් ගැලපේ.

දෙමාපියන්ට මතක තබා ගත යුතු සනාතන කුසලතා.

  1. දෙමාපියන් තම ගැටවරයා දිරිමත් කිරීම කල යුත්තේ තම අරමුණු උදෙසා නොවේ.
  2. ධනාත්මක හා ප්‍රයෝජනවත් දිරිගැන්වීම් ක්‍රම නම් සමපරශවික, හාස්‍ය හා ගනුදෙනුය.
  3. නිතර ඔවුන් සමග සිටීම ප්‍රත්‍යක්ශ විසඳුමකි. මුලදී කැපකිරීම් අවැසිය. නමුත් එය දෙපාර්ශවයේම ධනාත්මක පුරුදු ඇතිකරයි.
  4. සිව්-උගුල්, සිව්-ඉඟි හා සිව්-පියවර සාර්තකව පිලිපදින්න.මෙම කරුනු නැවත කියවන්න.මන්දයත් ඒවා සාමාන්‍ය හැසිරීමෙන් වෙනස් නිසාය.
  5. මුල් දිනවලදී දෙමාපියන් සක්‍රීය විය යුතුය. නැත්නම් දීර්ඝ කාලීනව ප්‍රතිලාබ නොවනු ඇත
  6. ඇතැම් දෙමාපියන් තමා දරුවා සමඟ සිටීම ගැන තමාටම දොස් පවරනු ඇත.තමා බැන්න විට දරුවා අදාල දෙය කරන්නේදැයි වාර්තා කරන්න. පසුව බලන්න. මෙය තාත්වික ක්‍රමයකි.
  7. අඩුවෙන් කතා කල පමනින් ඇතම් විට නව යොවුන් දරුවන් ඇහුම්කන් දෙනු ඇත.
  8. පෙර පුහුණුව ලබා ගන්න. තම අසල්වසීන්, හිතමිතුරන් සමඟ හෝ මෙම වෙබ් අඩවියෙන් http://www.postivediscipline.com/ එම පුහුණුව ලබාන්න.
  9. කිසි විට නව යොවුන් දරුවන් හා ගිවිසුම්ගත නොවෙන්න. එවිට ඔවුන්ට ව්‍යාපාරිකයන්ට මෙන් සලකන බවක් හැඟෙනු ඇත.
අප වෙබ් අඩවියට වරින් වර ලිපි සපයන බාහිර ලියුම්කරුවන්ගේ ලිපි සියල්ල මෙම පොදු profile එක හරහා පල කෙරෙනු ඇත.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here