අඬන්න…සිනාවෙන්න…සින්දු කියන්න….. අවසර දෙන්න

ඇඬීම සහ සිනාසීම සිද්ධ වෙන්නේ මොළයේ එකම කොටසකින්. සිනාසීම ගැන නම් අපි බොහොම හොඳ ප්‍රතිචාර දැක්වුවත් ඇඬීම ගැන ඒ තරම් සුබවාදී අදහසක් අපි තුළ නැහැ. ඒ නිසා දරුවන් වුනත් සිනාසී සිටින විට අපේ දෙමව්පියන්ගේ හිතේ ඇති වෙන සතුට ඔවුන් අඬන විට කොහෙත්ම ඇති වෙන්නේ නැහැ.

ඒත් දරුවන් අඬන විට ඔවුන්ගේ චිත්තවේග පිටවෙනවා. මෙය ඉතා යහපත් තත්ත්වයක් බැව් ලෙරිඩාහි ස්නායු විශේෂඥ ජොඩී ඩි ලුකා සඳහන් කරනවා. කඳුළුවලින් දරුවාගේ ආතතිය දුරු වෙනවා වගේම අපේ අවධානයත් දරුවාට ඇති වෙනවා. දරුවා අඬන විට දෙමව්පියන්ට ඔවුන්ගේ චිත්තවේග හඳුනා ගන්න පුළුවන්. එතැනින් පසුව දරුවා වෙනුවෙන් අවශ්‍ය පියවර ගැනීමටත් වගේම දරුවාගේ අවශ්‍යතාවය ඉෂ්ට වීමටත් ඇඬීම බලපානවා. ඇඬීමත් ජානවලින්ම අපට උරුම වුන දෙයක් නිසා එය වළක්වන්න එපා. සමහර දෙමව්පියන් ”වහගනන්වා කට…හ්ම් කියන්නේ නෑ…” කියමින් ඇඬිම වැළක්වීම නම් එතරම් හොඳ දෙයක් නොවෙයි. ඒ වගේම ඕන දෙයටත් ..එපා දෙයටත් කිසිම වෙනසක් නැතුව නිතරම ඇඬියාවෙන් ඉන්න දරුවෙක් ගැනත් ටිකක් විමසිල්ලෙන් ඉන්න. සමහර විට නිකරුනේ අඩන දරුවන්ට කුමන හෝ මානසික ගැටුමක් තියෙන්නත් පුළුවන්.

සිනාව සතුට සමග බද්ධව තිබෙන බොහොම සුබවාදී දෙයක්. දරුවෙක් සිනාසෙන විට දෙමව්පියන්ට ඇති වෙන සතුට වචනයෙන් කියන්න බැරි තරම්. සිනාසෙන විට අපේ සිරුරේ ඇති වෙන වෙනස්කම් ඉතා යහපත් පරිදි අපේ නිරෝගිතාවයට බලපානවා.

ඉස්සර කාලයේ වැඩිහිටියන් ළදරුවන් නිතරම සිනා ගන්වන්න උත්සාහ ගත්තා. සමහර විට කුචු කවන්න, එහෙම නැත්නම් දරුවාට සිනා නැගෙන විවිධ ශබ්ද , එහෙම නැත්නම් ඉරියව් මේ විවිධ විදිහට ඔවුන් දරුවන් සිනා ගන්වන්න නිතරම උත්සාහ කළා. ස්ටැන්ෆර්ඩ් විශ්ව විද්‍යාලයේ මහාචාර්ය විලියම් ෆ්‍රයි සඳහන් කරන අන්දමට සිරුරේ රුධිර සංසරණය වේගවත් වුනාම උදරයේ මාංශපේශින් හැකිලෙනවා. සියවාරයක් සිනාසෙන  විට විනාඩි දහයක් ව්‍යායාමයක නිරත වීමෙන් ලබා ගත් ප්‍රතිඵල ලැබෙන බැව් පෙන්වා දෙනවා.

සිනාව ආතතිය ජයගැනීමට මගක් බව සඳහන් කරන කැලිෆෝනියා විශ්ව විද්‍යාලයේ ලී බර්ක් කියන්නේ විකට කාටුන් බලන විට සිනාසීම පවා  ආතති හෝමෝන අඩු කිරීමට හේතු වෙන බවයි. මේ තත්ත්වය හරියට හදවත් රෝගීන්ගේ රෝග තත්වයට ”බිටා බ්ලොකර්ස්” කාණ්ඩයේ ඖෂධ ලබා දීමට සමාන බවයි. එම ඖෂධ මගින් හදවතට රුධිරය සැපයීමේ ඇති අවහිරතාවයන්ට පිළියම් සලසන්නේ යම් සේද, සිනාසීම නිසාත් රුධිර සංසරණය යහපත් තත්ත්වයට ඉතාම පහසුවෙන් පත් කර ගැනීමට හැකියාව තිබෙන බැව් ඔහුගේ අදහසයි.

මේ වෙනුවෙන් ඔවුන් ලබා ගත් එක් අත්දැකිමකි මේ…

එස්ටින් යැබ්රාගේ වයස අවුරුදු 13 යි. හදිසියේ ඇති වුන අසනීප තත්වයක් වෙනුවෙන් ඔහුට ශල්‍ය කර්මයක් සිදු කිරීමට වුණා. ශල්‍ය කර්මයෙන් පසුව සිහිය ලැබෙන විට වේදනාව ඇති වීම සාමාන්‍ය තත්ත්වයක්. ඉතින් මේ පුංචි දරුවාටත් වේදනාව ඇති වෙන බව දැන සිටි නිසා සිනහව පිළිබඳ පර්යේෂණ කණ්ඩායමේ බිල් මැක්ස් දරුවාගේ ඇඳ අසලට වී විහිළු කතා කියමින් සිටියා. බිල්ගේ විහිළු කතාවලට සිනාසෙමින් සිටි නිසා තමාට කිසිම වේදනාවක් දැනුනේ නැති බැව් එස්ටින් යැබ්රා සඳහන් කළේ ”ඇත්තටම සිනාව විස්මිත ඔසුවක්…. මට එය අත්දැකීමෙන්ම දැනුනා…” යනුවෙන් සදහන් කරමින්ය.

ඒ වගේම දරුවන්ට කටේ හිරි ඇරලා සින්දු කියන්න අවසර දීමත් ඉතාම වැදගත්. සින්දු කීම මගින් සිරුරේ ප්‍රතිශක්ති පද්ධතියේ ඇති ප්‍රතිදේහ ක්‍රියාකරන ඉමියුනෝගොබ්ලින් සහ ප්‍රති-ආතති හෝමෝන ඉහළ යනවා. වෙන දෙයක් තබා දේව මෙහෙයක් වෙනුවෙන් සිදුවෙන පුහුණු කාලයක වුනත් මේ තත්ත්වය දැක ගත හැකි බව ජර්මනියේ ෆ්‍රෑන්ක්ෆර්ට් විශ්ව විද්‍යාලයේ ගුවෙන්ත බැස්ටියන් විසින් ඔවුන්ගේ අධ්‍යයන වාර්තාව පාදක කර ගෙන කියා සිටිනවා. මේ වාර්තාව බිහේවියල් මෙඩිසන් වෛද්‍ය සඟරාව මගින් ප්‍රකාශිතව තිබෙනවා.

රීඩර්ස් ඩයජස්ට්

හිතට එන අදහසක් පත්තරයකින් පළ වුනාම ලැබෙන සතුට දන්නේ ඒ අත්දැකීම ලබන කෙනෙක් පමනයි. මේ නිසාම දන්නා කාලයේ පටන්ම ලියන්න ලැබෙන හැම මොහොතකම යමක් ලිව්වා. ඒවා පළ වුනා.දැනට මහවැලි ජාතික අධ්‍යාපන විද්‍යා පීඨයේ පුස්තකාලයාධිපතිනිය ලෙස සේවය කරන අතර ලේඛනය අමතක කරන්නේ නැහැ.කැළනිය විශ්ව විද්‍යාලයේ ශාස්ත්‍රපති උපාධිය සහ පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ කලා උපාධිය වෙනුවෙන් කිසිම අපහසුතාවයක් ඇති නොවුනේද ලිවීමේ කලාවට පිං සිදු වෙන්නයි.නිවස , රැකියාව සහ පවුල සමග වූ ගණුදෙණුව ලිවීමේ කලාවට හරස් නොවන සේ පවත්වා ගෙන යන අතර මගේ ජීවිතයට ලේඛනයත් නොදැනම බද්ධව තිබෙනවා විය හැකියි.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here