කණිෂ්කගේ වයස අවූරුදු 07යි. තාත්තා වැඩට යන්න කලින් එයා හැමදාම තාත්තාගෙන් මොනවා හරි ඉල්ලනවා. ” තාත්තේ මට අලුත් පාට පෙට්ටියක් ඕනි” තාත්තාට හොදටම කේන්ති ගිහින් ” ඒ මොකටද ගිය සතියෙනි මම ඔයාට අලුත්ම පාට පෙට්ටියක් ගෙනත් දුන්නේ. එක හොදටම ඇති. දැන් ඉන්න ළමයි පුදුම විදියට නාස්ති කරන්නේ. ඒ කාලේ අපි කොච්චර අමාරුවෙන්ද පාට පෙට්ටියක් උනත් ගත්තේ”.

මෙවෙනි කතා නිවෙස් වල නිතර සිදු වෙනවා. සාමානයෙන් දරුවන් දකින දකින දෙය ඉල්ලනවා. ඔවුන්ගේ ඉල්ලීම් නවතින්නේ නෑ. බොහෝ වේලාවන් වලට දෙමාවුපියන්  තමන්ට මුදල් තිබෙන වේලාවන් වලට දරුවන්ට අවශ්‍ය දේවල් ලබා දෙනවා. නමුත් නිතර නිතර දරුවා දකින දකින දේ ඉල්ලනවා.  එසේ සිදු කරන විට දෙමාවුපියන්ට කේන්ති යනවා. දරුවන්ට අවශ්‍ය දේවල් ඒවා නොලැබෙන විට ඔවුන්ට දුකක් ඇති වෙනවා. ඇතැම් විට දරුවා ඉල්ලන දේ ලබා දීම දිගටම ප්‍රතික්ෂේප කළහොත් එය දරුවාට අමතක වී යා හැකිය.

බොහෝ දෙමවුපියන් දරුවන්ගේ මේ ඉල්ලීම ඉදිරියේ කෝප ගැන්වෙනවා. දරුවන් දකින දකින දේ ඉල්ලීම් නරක ගති ගුණයක් ලෙසයි දෙමවුපියෝ දකින්නේ. නමුත් දරුවන් බොහෝ දේ ඉල්ලන්නේ තමන්ට අවශ්‍ය යැයි හැගෙන නිසාවෙනි. මෙහිදී මව හෝ පියා දිගින් දිගටම ප්‍රතික්ෂේප කිරීමේදී දරුවාට අවශ්‍ය සහ අනවශ්‍ය දේ මොනාද යන්න අවබෝධ කර ගැනීමේ ගැටළුවක් පැන නැගෙනවා.

නමුත් දරුවා ඉල්ලන ඉල්ලන දේ ලබා දීමෙන් ඔහු තව තවත් දේ ඉල්ලන්න පෙළඹෙනවා. දරුවා යම් දෙයක් ඔබෙන් ඉල්ලන විට දරුවාට එය අවශ්‍යද නැද්ද යන්න ඔබට දරුවාට වඩා හොද අවබෝධයක් තියෙනවා. දරුවාට අනවශ්‍ය යැයි හැගෙන දේ ඉල්ලන විට ඒවා ලබා දීම ප්‍රතික්ෂේප කරන්න. එවිට සමහරවිට දරුවාට එය අනවශ්‍ය දෙයක් බව වැටහෙන්න පුළුවනි. දරුවාට එය අනවශ්‍ය දෙයක් බව තේරුම් නොගියොත් ඔබ සමග ගැටුම් ඇති කර ගන්න පුළුවනි.

ඔබ දරුවා ඉල්ලන දේ ප්‍රතික්ෂේප කරන විට එය කේන්තියෙන් සිදු කරන්න එපා. ඔහු ඉල්ලන සියල්ල ඔබට ලබා දිය නොහැකි බව දරුවාට වටහා දෙන්න. මෙහිදී කෙටියෙන් සරලව පැහැදිලි කර දෙන්න. ” මට අද සෙල්ලම කරන්න යන්න ඕනි” බව දරුවා පවසනවා යැයි සිතන්න. නමුත් ඒ අවස්ථාවේදී දරුවාට සෙල්ලම් කිරීමට ලබා දීමට නොහැකිය. දරුවා ඉතාමත් කැමති දෙයක් කරන විට එය කරන්න එපා යැයි කියන විට දරුවාට කේන්ති යනවා. මෙහිදී ඔබ කේන්ති ගන්න එපා. “අපි අද නැතුව හෙට දවසම සෙල්ලම් කරමුකෝ” නමුත් දරුවාට ඔබ කියන දේ වැදගත් නොවෙන්න පුළුවනි. ඔබේ දරුවා ඉල්ලන එත් කල නොහැකි දෙයක් නම් ඊට උපක්‍රමශීලිව පිළිතුරු දෙන්න. දෙමාවුපියන් විදියට ඔබ නිතරම දරුවාට නියෝග ලබා දෙන්න එපා. දරුවාට අසනීප වූ අවස්ථාවක අයිස්ක්‍රීම් ඉල්ලනවා නම් ” ඔයාට සනීප වුනාම අපි අයිස් ක්‍රීම් කමු” යැයි පැවසිය හැකිය. දරුවන් ඔබ කියන දේවල් හොදින් මතක තබා ගන්නවා. නැවත දරුවා හොද තත්වයට පත් වුවාට පසුව ඔබෙන් අයිස්ක්‍රීම් ඉල්ලන්න පුළුවනි. එවැනි අවස්තාවක එය ප්‍රතික්ෂේප කරන්න එපා. එසේ වුවහොත් ඔබ පිලිබදව දරුවාට ඇති විස්වාසය කඩවිය හැකිය.

ස්වාධීන දරුවෙකු මේ සමාජයට බිහි කිරීම ඔබගේ වගකිමකී. නමුත් අපි දරුවන්ට දක්වන අසීමිත ආදරය නිසාම දරුවන්ට ස්වාධීන වීමේ අවකාශය මග හැරි යන්න පුළුවන්. දරුවන්ට තම කාර්යයන් සිදු කර ගැනීමට සුවිශේෂී හැකියාවන් තිබෙනවා. අපේ දෙමවුපියෝ සිතන්නේ තමන්ගේ දරුවන්ට, ඔවුන්ගේ උදවුවෙන් තොරව කිසිවක් තනිව කර ගත් නොහැකි බවයි. ඒ නිසා ඔවුන් සිදු කරන සියල්ලටම උපකාර කරනවා. ඔබ අනවශ්‍ය විදියට දරුවාගේ සියල්ලටම මැදිහත් වීමෙන් දරුවාට පවතින ස්වාධීනත්වය අඩු වී යනවා. තනිව යමක් කර ගැනීමේ හැකියාවක් නැති වෙනවා. ඉන් පසු පුංචි ගැටළුවක් පැමිණියත් දරුවා ඔබේ පිහිට පවතිනවා. සාමාන්‍ය සිදුවීමකට වුවත් මුහුණ දීමේ ශක්තිය නැති වෙනවා.

දරුවන් කුඩා කල සිටම ස්වාධීන නොකිරිමෙන් ඔහුට අනාගතයේදී ගැටළු ගණනාවකට මුහුණ දෙන්න සිදු වන බව පැහැදිලිය. ඇතැම් රටවල දරුවන් අවුරුදු 16න් පමණ පසුව නිවසින් නිදහස් කරනවා. ඔවුන්ට යමක් තේරුම් ගත හැකි කාලයේ සිටම ඔවුන් ස්වාධීන කර හමාරයි. දරුවා ඇවිදින විට වැටුන යැයි සිතන්න. එවිට දරුවාට තනිව නැගී සිටීමට අවස්තාව දෙන්න. ඔබ ඒ අවස්ථාවේ දරුවාට උපකාර කළහොත් ඔහු වැටෙන සෑම අවස්තාවකම නැගී සිටින්න ඔබේ උපකාරය බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඒ නිසා දරුවා තනිව නැගී සිටීමට උත්සහා කරන් නෑ.

මේ නිසා කුඩා කල සිටම දරුවන් ස්වාධීන කල යුතුය. එහිදී දරුවාට,

තෝරා ගැනීමේ අවස්තාව සලසා දෙන්න

ඔබේ දරුවාට ඇදුමක් මිලදී ගන්න යනවා යැයි සිතන්න. එහිදී දරුවාට අවශ්‍ය ඇදුම් තනිව තෝරා ගන්න අවස්තාව දෙන්න. ඔබට අවශ්‍ය දේ නොව දරුවාට අවශ්‍ය දේ තෝරා ගන්න අවස්තාව ලබා දෙන්න. එසේ නොවුනොහොත් දරුවා යම් දිනක ඇදුමක් තෝරා ගැනීමටත් ඔබේ උදව් බලාපොරොත්තු වෙනවා. දරුවාට නොගැලපෙන ඇදුමක් දරුවා තෝරා ගන්නේ නම් ඒ බව දරුවාට පැවසිය හැකිය. නිරන්තරයෙන්ම තෝරා ගැනීම් වලට ඉඩ හරින්න.

දරුවාගේ නොහැකියාව ඉදිරියේ අපහාස නොකරන්න

ඔබේ දරුවාගේ පාසල් ඇදුම තාමත් පිළිවෙල කරන්නේ ඔබ විය හැකිය. එසේ වූ විට දරුවා අපහාසයට පත් නොකර එය සිදු කරන ආකාරය දරුවා දැනුවත් කරන්න. සපත්තු දෙක දා ගන්න, මේස දෙක දාගන්න තමාත් නොහැකි නම් එය සිදු කරන්නේ මෙසේ යැයි පැහැදිලිව නිරවුල්ව කියා දෙන්න. සමහරවිට දෙවන අවස්ථාවේදීත් ඔහුට එය තනිව කර ගැනීමට නොහැකි විය හැකිය. කිහිප වරක්ම කියා දී එය තනිව සිදු කර ගැනීමට සැලැස්විය යුතුය.

නිවසේ වැඩ කටයුතු වලටත් දරුවා කුඩා කාලයේ සිටම සහභාගී කර ගන්න. දරුවාට කල හැකි කාර්යයන් ලබා දෙන්න. දරුවාට එසේ ලබා දෙන කාර්යයන් තනිව කර ගැනීමට නොහැකි නම් ඔබ එය සම්පුර්ණයෙන්ම කරන්න එපා. කරන ආකාරය කියා දී ඔහු ලවාම එය සිදු කරන්න.

අඩුවෙන් ප්‍රශ්න අසන්න

දරුවන්ගෙන් නිතර නිතර ප්‍රශ්න ඇසීම ඔහුට කරදරයක් සේ දැනීමට පුළුවනි. දරුවා සමග සුහදශීලිව කතා කිරීමෙන් ඔහු ඔහුට පවතින ප්‍රශ්න ඔබ නොඅසාම පවසාවි. ” කොහොමද අද දවස” ලෙස ඇසිය හැකිය. දරුවා ගෙදරට පැමිණි විටම ප්‍රශ්න ආසන්න එපා. පොත් වලට මැදි වී නිවසට එන දරුවාට එය කරදරයක් වන්න පුළුවනි.

දරුවෙකුගේ විස්වාශය, ආත්මගරුත්වය ඉහල යෑමට ප්‍රශංසා කියන දේ බලපානවා. අපි කවුරුත් කැමතියි ප්‍රසංසා ලබන්න. ඇත්තටම ප්‍රශංසා කිරීම ඉතාම සරල දෙයක්. හොද වටිනා අගය කල යුතු දෙයක් කල විට ප්‍රශංසා කිරීම හොදය. ඒ හරහා එම පුද්ගලයා එය වඩ වඩාත් දියුණු කිරීමට දිරි ගැන්වෙනවා. ඇතමුන් ඔබේ ප්‍රශංසාව වැරදි ආකාරයට තේරුම් ගන්නත් පුළුවන්. ඔබ එසේ ප්‍රශංසා කරන්නේ බොරුවට යැයි සිතිය හැකිය. දරුවන්ද එසේය. දරුවා යම් නිර්මාණයක් සිදු කර ඇත්නම් “ෂා හරිම ලස්සනයි යැයි ඔබ කියනවා නොඅනුමානය. නමුත් දරුවා ඔබ බොරුවට කියනවා යැයි සිතිය හැකිය.

ඔබ දරුවා ප්‍රශංසා කිරීම වැඩි වන තරමට ඔහු කරන කාර්යය වැඩියෙන් හොදට කිරීමට පෙළඹෙනවා.  උදාහරණයක් ලෙස ” ඔයා අදින චිත්‍ර හරිම ලස්සනයි යැයි පැවසුවහොත් දරුවා ඊටත් වඩා ලස්සන චිත්‍රයක් ඇද ඔබට පෙන්නාවි. එය දරුවන්ගේ ස්වභාවයයි.

මේ ඔබ දරුවන්ට සිදු කරනු ලබන ප්‍රශංසා දරුවන්ට දිගු කාලීනව මතක තිබෙනවා. මන්ද ඔබේ ප්‍රශංසාව දරුවන්ට එතරම්ම වැදගත් නිසාවෙනි. බොහෝ දෙමාවුපියන් දරුවන් විවේචනය කිරීමට ඉක්මනින්ම පෙළඹෙනවා. ඔවුන් තම දරුවන් ප්‍රශංසා කරන අවස්ථා ඉතාමත් අඩුයි. මේ ප්‍රශංසා හරහා දරුවන් හොද පැත්තට ගැනීමට වුව  ගැනීමේ හැකියාවක් තිබෙනවා.

අද ඔයා ගොඩාක් ලස්සනට අකුරු ලියලා.

අද ගොඩාක් හරි අරන්.

දැන් ඔයාට ඔයාගේ කොන්ඩේ ලස්සන්ට පීරා ගන්න පුලුවන්නි.

මේ චිත්‍රය ගොඩාක් ලසසනයි.

ඔයාට දැන් හොදට ගෙදර අතුගාන්නත් පුලුවන්නි.

දරුවන්ට අණ දිම්, විධාන කිරීම් සිදු කරනවාට වඩා මේ ප්‍රශංසා කිරීම් ගොඩක් වැදගත්. තරමක් දග දරුවන් පාලනය කිරීමට මේ ප්‍රශංසා ක්‍රමය බලපානු ලබනවා. දරුවා හොද දෙයක් සිදු කල් විට එය ඇගයීමට පසුබට වන්න එපා. නැවත නැවත දරුවා එවැනි ක්‍රියා සිදු කිරීමට දරුවන් උනන්දු කරවීම් ඒ හරහා සිදු වෙනවා. දරුවන් දෙමවුපියන් කියන දේ නොකරන විට දෙමාවුපියන් දුක් වෙනවා. එවිට ඔබේ දරුවා කෙසේ හෝ ඔබට ඕනි විදියට හැදිය යුතු යැයි කල්පනා කරනවා. දරුවා එසේ හැසිරීමට ඔබගෙන් යම් කිසි වැරදි කිහිපයක් සිදු වී තිබෙන්න පුළුවනි. ඇතැම් දෙමවුපියන්ට දරුවන් කුමක් කලත් වැරදියි. හැමදෙයකම කුමන හෝ අඩුපාඩුවක් සොයනවා. දරුවන්ගේ වැරදි අඩුපාඩු පෙන්වා දෙන විදියක් තිබෙනවා. ආදරයෙන්, ප්‍රිය වචන වලින් ඔබට ඒ දේ සිදු කල හැකිය.

බොහෝ පිරිස් කෙනෙකුගේ හොද දකිනවාට වඩා නරකම දකියි. එසේ සිදු කිරීමෙන් දරුවාට තිබෙන තත්ත්වය පහල වැටෙන්න පුළුවනි. දරුවා විභාගයට ගන්නා ලකුණු ප්‍රමාණය බලා ඔබට දරුවා විස්තරාත්මකව ප්‍රශංසා කරන්න පුළුවනි. ලකුණු දුර්වල උනොත් තවත් මහන්සි වෙන්න එහෙම උනොත් මිට වඩා ඔයාට ලකුණු ගන්න පුළුවන් වේවි යැයි ධනාත්මක සිතිවිලි දරුවාගේ සිතට ඇතුළු කල හැකිය. ඔයා හරිම නරකයි. ඔය දක්ෂ නෑ. ඔයාට තනිවම මොකුත් කර ගන්න බෑ. ලෙස පවන්න එපා. සැමවිටම දරුවා සිදු කරනු ලබන පුංචි කාර්යයක් වුව අගය කරන්න. එය ඉතාමත් හොද දෙයකි.

අපිට විවිධාකාර හැගීම් තිබෙනවා. දුක, සතුට. කම්මැලිකම, ආදී වශයෙනි. දරුවන්ටද එසේය. කුඩා දරුවන්ගේ හොද හැගීම් නිසා ඔබ සතුටට පත් වෙනවා. නරක හැගීම් නිසා අසතුටට පත් වෙනවා. ඔබ සහ දරුවන් අතර ඇතිවන හැගීම් පිලිබදව ඔබට අවබෝධයක් තිබීම වැදගත්. දරුවන්ගේ හැගීම් වලට ඔබ දක්වන ප්‍රතිචාර අනුව ඔවුන් තම සිතෙහි හැගීම් සිරකර ගන්නවා. දරුවන්ට ඔවුන්ගේ හැගීම් නිදහසේ ප්‍රකාශ කරන්න අවකාශය ලබා දෙන්න.

දරුවාගේ හැසිරීම් යහපත් වන විට යහපත් හැසිරීමක් බලාපොරොත්තු විය හැකිය. දරුවා තුළ යහපත් හැගීම් ඇති කිරීමට දෙමාවුපියන්ට විශාල වගකීමක් තිබෙනවා. ඔබේ දරුවා කියන ඕනෑම දෙයක් පිලිගන්නවා නම් එක භයානකයි. එය නරක හැගීමක් නම් එය ප්‍රතික්ෂේප කරන්න. ඇතැම් දරුවන් ඉතාමත් කලහකාරියි. නිතරම අනෙක් අය සමග දබර කර ගන්නවා. ඔබේ දරුවා තවත් අයෙකුට පහර දුන් බව පැවසුවහොත් එහි ඇති නරක පැත්ත ඔහුට වටහා දෙන්න. දරුවන් ඔබ සමග පවසන දේවල් වලට හොදින් ඇහුම්කම් දී ඔහුගේ හැගීම් ඔබට අවබෝධ වන බව හගවන්න. ඉන් පසු ඒ හැගීමේ තිබෙන නරක බව දරුවාට කියා දෙන්න.

ඇතැම් දරුවන්ට පුංචි දේටත් කේන්ති ගන්නවා. ඒ වගේම ඔවුන්ට කුඩා දෙයකින් වුවත් විශාල සතුටක් ලැබිය හැකිය. ළමා ලෝකයේ ස්වභාවය එයයි. ඔවුන්ට දැනෙන පුංචි සතුටක් වුවත් දරුවා එය ලොකුවට විදිනවා. එසේම ඔබේ nagatives හැගීම් ඔබේ දරුවාට ප්‍රබල ලෙස බලපානවා.  ඔබ නිතරම අසතුටින්, නැහැ, බැහැ කියන හැගීම වලින් සිටින විට දරුවාට එය අහිතකර ලෙස බලපානවා. දරුවන් යනු ඉක්මනින් අනුකරණය කිරීමට පෙළඹෙන පිරිසකි.

ඔබේ nagatives හැගීම් දරුවන්ගේ හැගීම් වලට වඩා ප්‍රබලයි. දරුවන්ට කේන්තියක්, දුකක්, වේදනාවක් ඇති වූ විට එය ටික මොහොතකින් නැති වී යනවා. නමුත් වැඩිහිටියන්ගේ හැගීම් එසේ නොවේ. එම හැගීම් ගැඹුරුයි. නැති වෙන්න හුග කාලයක් ගත වෙනවා. ඔබ නිතර නිතර දුකෙන්, කලහකාරිව හැසිරෙන විට එය දරුවාගේ හැගීම් බවට පත් වෙනවා. ඔබේ හැගීම් දරුවා සමග  බෙදා ගන්න යන්න එපා. මන්ද ඔබට දැනෙන දෙය දරුවන්ට දැනෙන්නේ වෙනස් ආකාරයකටයි. දරුවා සමාජය ගැන සිතන විදිය ඔබ සිතන විදියට වඩා වෙනස්ය. ඔබේ හැගීම් බෙදා ගත යුත්තේ ඔබේ හැගීම් අවබෝධ කර ගත හැකි සම වයස් කණ්ඩායම් සමගයි.

දරුවන් යනු වැඩිහිටියන් මෙන් අත්දැකිම් තිබෙන පිරිසක් නොවේ. පවුලේ ඇති ගැටළු පිලිබදව දරුවා සමග කතා කිරීම හොදය. එය වරදක් නොවේ. නමුත් හැගීම් බෙදා ගැනීම කොතරම් ප්‍රායෝගිකද  එසේම මෙහිදී කුමන හැගීම් යන්නද වැදගත් වේ. දරුවන්ට ඔබ සමග හැගීම් බෙදා ගන්න විට සහ තම මිතුරෙක් සමග හැගීම් බෙදා ගන්න විට දැනෙන ආකාරය වෙනස්ය. දරුවන් සහ දෙමවුපියන් ජිවත් වෙන්නේ වෙනස්ම ලොවකය. දරුවන් ජිවත් වන ළමා ලෝකයේ දෙමවුපියන්ට ජිවත් විය නොහැකිය. ඒ වෙනස වටහා ගන්න.

දරුවන් උප්පත්තියෙන්ම එකිනෙකට වෙනස්ය. ඔවුන්ට උරුම වූ හැකියාවන් එකිනෙකට සුවිශේෂි වේ. දරුවන්ගේ මේ වෙනස අවබෝධ කර ගන්නේ සීමිත දෙමාවුපියන් කිහිප දෙනෙක් පමණි. දෙමාවුපියන් බලාපොරොත්තු වෙන දේවල් දරුවන්ගෙන් නොලැබෙන විට ඔවුන්ට දුකක් ඇති වේ. නමුදු ඔබේ දරුවන්ට තිබෙන හැකියාවන් ඔබට සිටින අනෙක් දරුවාට හෝ ඔබේ මිතුරාගේ දරුවාට තිබෙන හැකියාවන්ට වඩා වෙනස්ය. ඒ හැකියාවන් ඔප මට්ටම් කිරීමට දරුවන්ට ඔබේ උපකාරය අවශ්‍යය. අපේ බොහෝ දෙමවුපියන් සිදු කරන්නේ වෙනත් දරුවෙකුගේ හැකියාවන් තමාගේ දරුවාට අදාල කොට ගෙන එවැනි හැකියාවන් තමාගේ දරුවාටත් තිබිය යුතු යැයි සිතනවා.

සිතන්න ඔබට පුතුන් දෙදෙනෙක් සිටිනවා යැයි කියා. ලොකු පුතා ක්‍රිඩාවට දක්ෂ, දගකාර පුතෙකි. අනෙක් පුතා එසේ නොවේ. ඔහු නිතරම හුදෙකලාවේ ගත කිරීමට කැමැත්තක් දක්වන පුද්ගලයෙකි. ඔහු ලොකු පුතාට වඩා ඉගෙනීමට දක්ෂය. මේ දරුවන්ගේ හැකියාවන් එකිනෙකට වෙනස්ය. ක්‍රීඩාවට එක් දරුවෙක් දක්ෂ වුවාට අනෙක් දරුවා මෙන්ම ඉගෙනීමට ඇල්මක් දක්වන්නේ නැහැ. සමහර දෙමාවුපියන් මෙවැනි අවස්ථාවල කරන්නේ දරුවන්ගේ හැකියාවන් එකිනෙකට සංසන්දනය කිරීමයි. ” මගේ ලොකු පුතා නම් ඉගෙනීමට පොඩ්ඩක්වත් දක්ෂ නෑ. එයාට නම් මේ සැරේ විභාගය පාස් වෙන්න වෙන් නෑ. පොඩි පුතා නම් මෙයාට වඩා ගොඩක් දක්ෂයි. මේ දරුවන් දෙදෙනාගේ බුද්ධිය අතර වෙනසක් තිබෙනවා. අපි හැමෝමගේ බුද්ධිය එක හා සමාන නෑ. සමහර දරුවන් ගුරුවරයෙක් දෙයක් කියූ සැනින් වටහා ගන්නවා. නමුත් තවත් දරුවෙකට එකට ටික වෙලාවක් ගත වෙනවා.

ලොකු පුතා  ඉගෙනීමට දක්ෂ නොවුනාට ක්‍රීඩාවට දක්ෂ නිසා ඔබට  දරුවාගේ මේ හැකියාවන් හදුනා ගෙන ඒ හැකියාවන් ඉහලට යන්න උදව් කල හැකිය. ඒ නිසා දරුවන් කිසිදාක සංසන්දනය කරන්න එපා. ඉගෙනීමේ හොදින් නියැලෙන දරුවාට වඩා දගකාර, බාහිර වැඩ වලට දක්ෂ දරුවාට නිර්මාණශීලි හැකියාව වඩා හොදින් තිබෙන්න පුලුවනි. දරුවන් ඉගෙනීමට අදක්ෂ වුවාම ඔවුන් මානසිකව වටටන්න එපා.

එසේම දරුවන්ගේ වර්ධනයේද වෙනස්කම් තිබෙනවා. සමහර දරුවන් ඉක්මනින්ම වර්ධනය වෙනවා. ඇතැම් දරුවන් නම් කොතරම් කෑවත් ශරීරය එතරම් වර්ධන වෙන් නෑ. දරුවන්ගේ සිරුර කුඩා වුවාට ඔබ එතරම් ඒ ගැන සිතිය යුතු නෑ. ” අපේ දරුවන් කොච්චර කෑවත් වැඩක් නෑ. අර අල්ලපු ගෙදර ළමයා බලන්නකෝ. මෙයාට වඩා හතරගුනයක් විතර ඉන්නවා. ආදී ලෙස බොහෝ මව්වරුන් පවසනවා. එය ඔබේ දරුවාගේ ආත්ම ගරුත්වයට හානියක් බව ඔබ දන්නවාද.

දරුවන්ට දරුවන් වන්න ඉඩ දෙන්න. මේ වගේ වෙන්න, අර වගේ වෙන්න ලෙස පවසන්න එපා. ඔබේ දරුවා අනෙක් දරුවන්ට වඩා වෙනස් වන්නේ කුමන කාරනා වලින්දයි වටහා ගන්න. ඒ අනුව ඔහු සමග කටයුතු කරන්න. ඔබ නිතරම ඔබේ දරුවා අනෙක් දරුවන් සමග සංසන්දනය කිරීම හරහා දරුවාට එමගින් හානියක් සිදු වෙනවා. අල්ලපු ගෙදර ළමයා උසස්පෙළට Science, Maths වැනි විෂයන් කලාට ඔබේ දරුවාට එවැනි විෂයන් සිදු කරන්න යැයි පවසන්න එපා. දරුවාගේ හැකියාවන් පිලිබදව මනා අවබෝධයක් ඔබට වඩා තිබෙන්නේ දරුවාටය. එම නිසා දරුවාට අවශ්‍ය දේ තෝරා ගැනීමට ඉඩ හැර ඒ සදහා ඔබට උදව් කල හැකිය. කොතරම් විභාග පාස් කලත් ජිවිත විභාගය සමත් විය හැක්කේ කිහිප දෙනෙකුට පමණි.