ගැහැණු පිරිමි දරුවන්ගේ ගති පැවැතුම් අතර අපි විවිධ වෙනස්කම් දකිනවා. අපි මතුපිටින් දකින මේ වෙනස්කම් පිටුපසින් දිවෙන ජෛව විද්‍යාත්මක සංසිද්ධීන් තිබෙන බවත් අමතක කරන්න හොඳ  නැහැ. සමහර විට එක බඩවැල කඩා ගෙන ආවත් ගැහැනු පිරිමි දරුවන් අතර විවිධ වෙනස්කම් තිබෙන්න පුලුවනි. මේ වගේ අවස්ථාවන් අපිට හොදින්ම හුරු පුරුදුයි.

“අපේ දුවට නම් ඔය වයස වෙද්දී පුංචි කතා පොතක් තනියම කියවන්න පුලුවනි. වචන කීපයක් එකතු කරල වාක්‍ය ලියන්නත් පුලුවනි. ඉස්සර අපේ නංගිලාටත් ලියුම් යවනවා. ඒ වුනාට අපේ පුතාට තවම අකුරු දෙක තුනක වචනයක්වත් තනියම කියවා ගන්න බැහැ…” දෙමව්පියන් විදිහට ඔබ මේ වගේ ප්‍රකාශයක් කරන්නේ බොහොම වේදනාවෙන් විය හැකියි. ඒත් ඒ ගැන කලබල වෙන්න අවශ්‍ය නැහැ.

පසුගිය දිනක “ඔස්ට්‍රෙලියාවේ ග්‍රෆිත් විශ්ව විද්‍යාලය” මගින් සිදු කරන ලද අධ්‍යන වාර්තාවක් ප්‍රකාශයට පත් කරනු ලැබුවා. මෙම අධ්‍යනය වෙනුවෙන් පර්යේෂකයින් කීප දෙනෙක් සම්බන්ධ වුනා. ඔවුන් ඩේවිඩ් රෙයිලි, ඩේවිඩ් එල් නිව්මන් සහ ග්ලැන්ඩා ඇන්ඩෘස් යන තිදෙනායි. මෙම අධ්‍යනය වෙනුවෙන් ද්විතියික අධ්‍යාපනය  ලබන දරුවන් මිලියන හතරක් සම්බන්ධ කර ගත්තා.

අධ්‍යාපනය ලබන දරුවෙකුට ඉගෙණුම් කාර්යට සම්බන්ධ වීමට නම් කියවීම, ලිවීම, සවන්දීම සහ කතා කිරීම යන කුසලතාවයන් හතරම සමබර විදිහට තිබෙනවා නම් වඩාත් හොඳයි. ඒත් මේ අධ්‍යනයට සම්බන්ධ වුන දරුවන් අතරින් පර්යේෂණ කණ්ඩායම යම් විශේෂයක් දැක්කා.

ඔවුන්ට පෙනී ගිය අන්දමට පිරිමි දරුවන්ට වඩා ගැහැණු දරුවන් කියවීම සහ ලිවීම විෂයෙහි වැඩි දක්ෂතාවයක් පෙන්නුම් කලා.

පර්යේෂකයන්ට හේතුව සොයන්න අවශ්‍ය වුනා. මේ අන්දමින් පිරිමි දරුවන් කියවන ලියන කටයුතුවලදී ගැහැණු දරුවන්ට වඩා පසුගාමී වීමටත් හේතුවක් ඇති නේ… පර්යේෂකයින් කල්පනා කලා. ඔවුන්ට එහිදී පෙනී ගියේ ගැහැණු දරුවන් මොළයේ කලාප දෙකම ප්‍රයෝජනයට ගන්නා අතර පිරිමි දරුවන් මොළයේ එක් කලාපයක් පමණක් පරිහරණයට යොමුව සිටින බවයි.

ලියන්න කියන්න නොදැන සිටියොත් අපහසුතාවයක්

ලිවීම සහ කියවීම වෙනුවෙන් පසුගාමී වීම ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනයට පමණක් නොව, ද්විතියික සහ එතැනින් පසුව උසස් අධ්‍යාපනයටත් විශාල ලෙසින් බලපානවා. අදහස් තවත් කෙනෙකුට සන්නිවේදනය වීමට හොඳම මාධ්‍ය විදිහිට ලිවීම සැලකෙනවා. විශේෂයෙන් අපේ රටේ වගේ ප්‍රශ්න පත්තරවලට පිළිතුරු  ලිවීමෙන් බුද්ධිය මැන බලන අවස්ථාවන්හිදී එයින් ඇති වෙන අවාසිය සුලු පටු නැහැ. ප්‍රශ්නයට ගැලපෙන විදිහට පිලිතුරු ලිවීමට වගේම විෂය සහ විෂය සමගාමී දැණුම සොයන, විමසන කටයුතු වෙනුවෙනුත් කියවීමට තිබෙන හැකියාව ප්‍රධාන වශයෙන් බලපානවා. මෙම අධ්‍යන වාර්තාව American Psychological Association මගින් ප්‍රකාශයට පත් කළ අතර ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ අධ්‍යාපන ප්‍රගතිය පිලිබඳ දත්ත පදනමටත් එකතු කර තිබෙනවා.

මොළයටත් ව්‍යායාම ටිකක්

මේ ගැන කරුණු කාරනා අතරට ලෝරන්ස් ජේ කැම්ප්ස් සහ මැනින්ග් රුවින් විසින් රචිත “කීප් යුවර් බ්‍රේන් යන්ග් (Keep your brain young)” ග්‍රන්ථයේ දැක්වෙන උපදෙස් අපිත් අත්හදා බලමුද…?

නුහුරු අතින් දත් මදින්න : 

ඹබට හොඳින් හුරුව තිබෙන්නේ දකුණතින් බුරුසුව ගෙන දත් මැදීමට සහ ඒ වෙනුවෙන් වූ අනෛකුත් කටයුතු , දකුණතින් බුරුසුව ගෙන දත් මැදීමට සහ ඒ වෙනුවෙන් වූ අනෙකුත් බුරුසුව ගෙන දත් මැදීමට සහ ඒ වෙනුවෙන් වූ අනෙකුත් කටයුතු දකුණතින් සිදු කිරීමයි. නුහුරු අතකින් මේ කටයුතු කරන විට මොළයේ විරුද්ධ පැත්ත උත්තේජනය වෙන බව පර්යේෂකයින්ගේ අදහසයි.

දෛනික කටයුතු රටාව වෙනස් කරන්න :

එකාකාර ජීවන රටාවෙන් අත් මිදුනේ නැත්නම් ජීවිතයේ කිසිම රසවත් බවක් නැහැ. අපි නිතරම විවිධ අත්දැකීම් ලබා ගත යුතුයි. එකාකාරව කටයුතු කරන විට මොළයේ සෛලත් ඒ විදිහට කටයුතු කරනවා. ඒත් අපි එකාකාර රටාවකින් මිදුන විට ජීවන රටාවේත් යම් යම් වෙනස්කම් සිද්ධ වෙනවා.

චිත්‍ර අඳින්න :

ඔබට සිතුවම් අදින්න හැකියාවක් තිබෙනවා නම් විවිධ වර්ණ සහ හැඩතල සම්බන්ධ කර ගෙන සිතුවම් අඳින්න. පොතක් හෝ කවියක් හඬ නගා කියන්න. එසේත් නැත්නම් තවත් කෙනෙක් කියන විට අසාගෙන ඉන්න. මේ කටයුතු වලින් මොළයට මනා ව්‍යායාමක් ලැබෙන බව පර්යේෂකයින්ගේ අදහසයි.

නිතර පෙනෙන දෙයක් උඩුකුරුව තබන්න :

ඔබේ ආලින්දයේ තිබෙන ඡායාරූපයක් හෝ මේසය මත තිබෙන ඔරලෝසුව උඩුකුරුව තබන්න. මෙවැනි වස්තූන් ක්‍රමානුකූලව , පිලිවෙලකට තබන විට ඒ වෙනුවෙන් වැඩි අවධානයක් යොමු වෙන්නේ නැහැ. එහෙත් අක්‍රමවත් විදිහට තැබීම නිසා මොළයේ දකුණු අර්ධයත් ඒ වෙත යොමු වෙනවා. ඒ නිසා මොලයේ සෛලවලට ව්‍යායාමයක් ලැබෙනවා.

හොඳින් නිරීක්ෂනය කරන්න :

යමක් දෙස අනවධානයෙන් බලනවාට වඩා තියුණු විදිහට නිරීක්ෂනයේ යෙදෙන විට ඔබට වාසි දෙකක් ලැබෙනවා. එයින් එකක් නම් ඔබට නිවරැදි තීරණයක් ලබා ගන්න පුලුවනි. ඒ ඇයි කිව්වොත් ඔබ තියුනු විදිහට නිරීක්ෂණය කිරීම නිසා ඒ වාසිය ලැබෙනවා. අනිත් අතට ඔබේ මොළයේ සෛල වෙනුවෙන් නොදැනීම ඉතා හොඳ ව්‍යායාමයක් ලැබෙනවා.

මානව සම්බන්ධතාවයන් ගොඩ නගා ගන්න :

දරුවන්ටත් හොඳ සමාජ සම්බන්ධතාවයන් කුඩා කාලයේ පටන්ම තිබීම ඉතාම වැදගත්. මානව සම්බන්ධතාවයන් ගොඩ නැගනෙ විට දරුවාට වුනත් තමා හුදෙකලා නැතැයි යන සංකල්පය හිතේ ගොඩ නැගෙනවා. මෙය ඉතාම සුබවාදී ආකල්පයක්. ඒ විතරක් නොවෙයි, ස්නායු සෛල වෙනුවෙනුත් ඉතා හොද ව්‍යායාමයක්.

Science News හි සඳහන් girls read and write better than boys ලිපිය සහ Keep your brain young කෘතිය ඇසුරින්

 

එක්තරා මිශ්‍ර පාසලක හතර වසරේ දරුවන් අතර සිදු වුන එක් සිදුවීමක් මේ. එදා පාසලේ උත්සවයක්. ගුරුතුමියන් සේරම ඒ වෙනුවෙන් යෙසවුන නිසා පංතියේ ඉතිරි වුනේ දරු දැරියන් විතරයි. මේ පංතියේ සිටිය ලස්සන දුවකට ඒ පංතියේම පුතෙක් පුංචි ලියුමක් දීලා. ඒ ලියුමේ තිබුනේ “මම ඔයට ආදරෙයි කියලා…”

ඉතින් මේ සිද්ධිය පංතියේ ගුරුතුමියටත් පෙරාතුව කොහොම හෝ අම්මලා අතරට ගියා. අපේ අම්මලාට ඔය ටික හොදටම ඇති. ඔන්න පටන් ගත්තා. “අර ළමයාගේ තියෙන නැහැදිච්චකම බලන්න… ඔය වයසේ ඉදන්ම ඔය විදිහට හැසිරෙන්න ගත්තාම ඉස්සරහ ගැන නම් අනේ හිතාගන්න බැහැ….” තවත් මේ පුතාගේ පවුල් ගහත් බදා ගත්තා. අනේ “ඔය පවුලේ හැදියාවක් නැහැ…” අත්තම්මාගේ පටන් ඉතිහාසය දැන් ඈදිලා. මේ පුතා පාසලට යන එන විටත් “අම්මලා ආන්න…. අර නැහැදිච්ච දරුවා…” ලේබල් අලවලා ඉවරයි.

ඒත් මේ දුවගේ අම්මලා මේ සිද්ධිය ගැන එතරම් කලබල වුනේ නැහැ. “අම්මේ මට පංතියේ අය විහිලු කරනවා..” දුව කිව්වාම අම්මයි තාත්තයි දූට මේ විදිහට කිව්වා.

“ඉතින් පුතේ ආදරෙයි කියන එක නරක දෙයක්යැ. දැන් අපි ඔයාට ආදරෙයි…. අයියා ඔයාට ආදරෙයි.. ආයේ… පුංචිලා… නැන්දලා…ඒ වගේ යාළුවත්  ඔයාට ආදරෙයි කියන්න ඇති… බොහොම සරල විදිහට ඒ ප්‍රශ්නය ගැන දුවගේ අම්මලා කරුණු පැහැදිලි කළා.

ඇත්තටම පුංචි දරුවන්ගේ බොහොම වැරැදි සිද්ධ වෙන්නේ ඔවුන් නොදැණුවත්ම. මේවා වැරැදි කියල දන්නවා නම් කවදාවත් ඒ වගේ දේවල් ඔවුන් එළිපිට කරන්නේ නැහැ. ඒ නිසාම අපි දරුවන්ට විවෘතව කටයුතු කරන්න දුන්නොත් ඔවුන්ගේ මේ හැසිරීම් වලින් අපිට යම් යම් දේ ඔවුන් ගැනත් දැන ගන්න පුලුවනි.

දරුවන් ගැන නිරීක්ෂනයෙන් ඉන්න…

දරුවන්ගේ වැරැදි වෙනත් අය අතරට පත්වෙලා ඔවුන් ඒවා ඉතාම විනාශකාරී විදිහට බෙදන යුගයක් නිසා අපි දරුවන් ගැන සියුම් විදිහට නිරීක්ෂනය කිරීමත් ඉතාම වැදගත්. මේ නිරීක්ෂනයේදී අපිට ඔවුන් ගැන බොහෝ දේ දැනගන්න පුලුවනි. සමහර දරුවන් නිවසේ සිට යම් යම් දේවල් සොරෙන් රැගෙන එන්න පුලුවනි. එහෙම නැත්නම් පංතියේ මිතුරන්ගේ දේවල් හොරෙන් අරගෙන යන්න පුලුවනි. මේ අවස්ථාවලදී ඔවුන් “හොරු” කියල චෝදනා කළ යුතු නැහැ. ඉතාම සියුම් විදිහට මේ කරන වැරැද්දෙන් දරුවා මුදවා ගැනීම මිස මේ සොරකම් දිහා අපේ මට්ටමින් බැලීම එතරම් සුබ නැහැ. හැබැයි ම් සොරකම් වලින් දරුවා මුදවා ගන්නා තැනටත් කටයුතු කිරීම ඉතාමත් වැදගත්.

අපේ අම්මලාගේ සමාජයක් පාසලේ ගේට්ටුව ළග නිතරම හැදෙනවා. මේ සමාජයට සමහර විට අම්මලා විතරක් නොවෙයි, ආච්චිලාත් එකතු වෙනවා. ඉතින් මේ උදවියට දවස ගෙවන්න අතුරුපසකුත් අවශ්‍ය වෙනවා. ඒ වගේ වෙලාවට දරුවන්ගේ පුංචි පුංචි වැරැදි දිහා මහ පරිමාණයෙන් දකින්න පටන් ගන්නවා.

හැම දරුවෙක්ම වටිනවා..

දරුවන්ගේ හැසිරීම් බොහෝ අය දකින්නේ ඒ දරුවාගේ පවුල් පරිසරය පදනම් කර ගෙනයි. කිසිමි විදිහකින් අපිට ඒ තක්සේරුව ඇති කර ගන්න බැහැ. වැරැදීම සාමාන්‍ය දෙයක්. එයට පවුල්වාදය ගලපා ගන්න එපා. ප්‍රාථමික පංතියක දරුවෙකුගේ වතුර බෝතලයේ ඒ දරුවාගේ නමත් මුද්‍රණය කරල තිබුනා. ඒත් වෙන දරුවෙක් මේ බෝතලය සොරකම් කර ගත්තා. බෝතලයේ සැබෑ අයිතිකරු සාමාන්‍ය පවුලකයි. ඒත් සොරකම් කළ දරුවාගේ දෙමව්පියන් වෘත්තියෙන් ගුරුවරු. පංති භාර ගුරුතිමිය එක හෙලාම කිව්වේ… “මේ ළමයාගේ අම්මා. .තාත්තා දෙන්නාම ගුරුවරු…ඉතින් අපි ළමයා හොරක් කියල චෝදනා කරන්නේ කොහොමද..?”  ඒ වුනත් බෝතලයේ නමත් කපා තිබියදීම අයිතිකරුට බෝතලේ අහිමි වුණා.

ඉතින් දරුවන්ගේ හැසිරීම් වලදී කිසිම විටෙක පවුල් පසුබිම බලපාන්නේ නැහැ. ඒවා දරුවන් කරන්නේ ළමා වියේ ඇති වෙන පුංචි පුංචි ආසාවන් නිසයි. ඒත් සොරකම නරක නිසා ඔවුන්ට ඉතාම සෙමෙන් ඒ වැරැදද් ගැන කියා දීම වැදගත්. එහෙම නැති වුනොත් ඔවුන්ගේ සොරකම පිලිබඳව තිබෙන යොමු වීම ඉතාම අසුබ විදිහට ඔවුන් සමගම වැඩිදියුණු වෙන්න පුලුවනි.

ඒ නිසා දරුවන්ගේ හැසිරීම් දෙස බැලිය යුත්තේ දරුවන්ගේ ලෝකයේ සිට මිසක අපේ ලෝකයේ සිට නොවේ. අපේ ළමා කාලයේ සමහර විට මේ තත්වයට වඩා නරක හැසිරීම් තිබෙන්න පුලුවනි. ඒත් කාලය සමග ඒවා නැති වී යෑම සිදු වී තිබෙන නිසා දරුවන්ගේ බොහෝ වැරැදි ඔවුන් දැනුම් තේරුම් ලබන විට නැති විය හැකියි. එතෙක්… අපි මේ දෙස දරුවන් නිවරැදි කිරීමට මිස ඔවුන් බාල අපරාධකරුවන් විදිහට සැලකිය යුතු නැහැ.

බාලඅපරාධකරුවන් වෙන්නත් පුලුවන්..

සමහර විට දරුවන්ට සමාජයට මුහුන දෙන්න බැරි විදිහට මේ හැසිරීම් තැන තැන විවේචනය වෙනවා. ඒ නිසාම ඔවුන් හුදෙකලා චරිත බවට වගේම මානසිකවත් සමාජයෙන් පලිගන්න තරම් දරුණු වෙනවා. විශේෂයෙන් නව යොවුන් කාලයේදී මෙය ඉතාම දරුණු විදිහට බලපාන්න පුලුවනි. තමාගේ ආදර සම්බන්ධතාවය ගැන තැන තැන වපුරන පුද්ගලයෙක් නිසා තමා මිතුරියට ඇති වුන අවමානය නිසා පිහියක් රැගෙන මේ පුද්ගලයා එන මග රැක සිටියා. හදිසියේවත් ඒ අවස්තාවේ ඔහු පැමිණියා නම් අනිවාර්යෙන්ම අනින තරම් දරුවා දරුණු සේ කෝපයට පත්ව සිටියත් බොහෝ දෙනාගේ මැදිහත් වීමෙන් එය බේරුනා. මේ වගේ සිදුවීම් නිසා එක් පැත්තකින් දරුණු අපරාධකරුවෙක්ද, අනිත් පැත්තෙන් ඔහුගේ මිතුරුයව සිටි දියණියටද විශාල ලැජ්ජාවක් ඇති වුණා. ඒ නිසා හැම සිදුවීමක් දෙසම මනෝවිද්‍යාත්මක ඇසකින් බලන්න පුලුවන් නම් වඩාත් උචිතයි නේද…?

දරුවාගේ විනාශයට වෙන වැරැදි නම් ඒ ගැන වගකිව යුතු අයට කිව්වාට කමක් නැහැ…

සමහර වෙලාවට දරුවන්ගේ ඇතැම් හැසිරීම් නිසා ඔවුන් නොමගට යන ප්‍රවනතාවයක් තිබෙනවා නම් ඒ ගැන වගකිව යුතු අයට කිව්වාට නම් කමක් නැහැ. එක් දරුවෙක් තමන්ගේ මිතුරා පාසලට මත්ද්‍රව්‍ය ගෙනෙන බව අම්මාට කිව්වා. මේ අම්මායි..මත් ද්‍රව්‍ය රැගෙන එන අම්මයි එකම කන්තෝරුවේ වැඩ කළ නිසා බොහොම වගකීමෙන් පුතුගේ වැරැදි හැසිරීම ගැන ඇය තම මිතුරියට කිව්වා. ඒ නිසා දරුවා මේ වැරැදි හැසිරීමෙන් බේරා ගන්න මුල් අවධියෙන්ම හැකියාව ඒ පවුලට ලැබුනා. දරවන්ට ආදරය කරනවා නම් ඔවුන් සුමගට යොමු කරන්න අවශ්‍ය නම් ඒ වැරදි හැසිරීම වගකිව යුතු විදිහට වගකීමෙන්ම කියනවා හැර දරුවන් දිහා වපර ඇසින් නම් බැලීම එතරම් හොඳ කටයුත්තක් නොවෙයි.